[ EMU - Orientation ]

posted on 11 Sep 2014 14:28 by rika
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
ปล. เนื้อหาอาจจะมีคำหยาบคายเล็กน้อยถึงปานกลาง เพื่อให้เข้าถึงอารมณ์ของเด็กมหาลัย ถ้าผิดพลาดอย่างไรไม่ควรใช้สามารถตักเตือนได้ค่ะ <3
 
1st Event Orientation
 
เปิดเทอมใหม่--- ก็ต้องเป็น 'เรื่องนั้น' สินะ..........
 
"ยังไงฉันก็ฝากมันไว้กับนายแล้วแล้วกัน" น้ำเสียงทุ้มพูดพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ตามมายังคงก้องอยู่ในหัว คำฝากฝังจากรุ่นพี่ที่เป็นประธานสมาคมคนเก่าในงานเลี้ยงส่งของสมาคม Brave Xi Nest ที่จัดขึ้นหลังจากการแข่งขัน Scar Game คราวที่แล้ว
 
ทำได้แค่ยิ้มมุมปากและรับคำอย่างมั่นเหมาะ กับต่ำแหน่งน่าภูมิใจที่ได้รับมา ตามมาด้วยคำพูดแซวจากรุ่นพี่หลายๆ คนที่กำลังจะจบ
 
"ซาน มึงก็ด้วย ช่วยๆกันดูแลนะเว้ย รับเด็กใหม่ก็ขอแบบที่พึ่งพาได้ๆ" รุ่นพี่พูดพลางหัวเราะใส่
 
"พี่พูดอย่างกับผมพึ่งไม่ได้ ไงผมก็รองนะพี่" พูดแขวะใส่รุ่นพี่ที่ไปฝากไอ้เด็กปี2อย่างอดไม่ได้
 
"ก็ช่วยๆกันไงวะ สมาคมเรามีคอนเซปว่าไร" พี่ประธานพูดพร้อมทั้งยกแก้วขึ้นรอชน
 
"สามัคคี" ทุกคนพูดพร้อมกันก่อนที่จะชนแก้ว....
 
.....................
..............
.......
 
...
 
สมาชิกใหม่ .......... ก็ต้องเล็งจากพวกที่ยังไม่มีสมาคมอย่างเด็กปี2 หรือปี1 สินะ.... ถ้าเป็นพวกปี3-4 คนที่ยังไม่มีสมาคมตอนนี้ก็คงไม่ได้อยากอยู่สมาคมเท่าไหร่
 
มอนสเตอร์ตัวสีแดงอ่อนนั่งเขี่ยข้าวต้มสีโอ๊คในจานแบบเซ็งๆ  ตอนนี้ขาดอีกที่นึง.... อยากให้มีที่น่าสนใจ---------------------- ขณะที่กำลังคิดแบบนั้น สายตาก็เหลือบมองไปที่เตียงตัวเอง มอนสเตอร์ปุกปุยสีชมพูอมแดงแซมม่วง... เออ จะสีอะไรก็ช่างมันเถอะ.... กำลันอนหลับอุตุ
 
มันปีหนึ่งนี่หว่า พึมพำกับตัวเองเหมือนคิดได้ เมื่อวานไอ้หมอนี่มากินเบียร์ที่ห้อง แล้วก็เล่นเกมไปด้วย มันดันเล่นเกมผีซะงั้น สุดท้ายเลยจบด้วยการที่มันต้องมานอนห้องด้วยแบบเนี๊ยะ มันก็กระฉับกระเฉงดี มีความไฟต์ หน้าก็ดุ ร่างกายโอเค...................................
 
ขณะที่กำลังคิดอยู่ร่างที่อยู่บนเตียงก็ค่อยๆลุกขึ้นมาแล้วจ้องเขม็ง......
 
"หิวอะดิ ลุกมากินดิวะ" พูดพลางหัวเราะไปด้วย จริงๆก็ต้องใจแกะข้าวต้มยั่วให้ลุกมากินอยู่แล้ว ถ้าปลุกยากนักมันก็ต้องอะไรแบบนี้นี่แหละ 
 
อีกฝ่ายลุกไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วเดินมานั่งกินอย่างไม่ปฏิเสธ 
 
บทสนทนาสัพเพเหระถูกยกขึ้นมานั่งคุยบนโต๊ะอาหาร โจชัวร์ ลอฟ เจ้าของห้องไม่ได้ตอบอะไรเท่าไหร่ เขานั่งกดมือถือมากกว่าสนใจข้าวซะอีก
 
"นี่.... มาเข้าสมาคมฉันมั้ย"
 
คำถามถูกยิงมากกระทันหันทำให้หน้าเหวี่ยงๆของมอนสเตอร์สีชมพูอมแดงแซมม่วงเปลี่ยนเป็นงง 
 
"ห๊ะ?... สมาคมอะไรวะ" ถามขณะที่กินไปด้วย
 
"ก็สมาคมไง ที่จะลงแข่งเกมเขย่าขวัญ" 
 
"ไม่ หมายถึงสมาคมมึงอะเป็นแบบไหน" ถามขยายความให้เข้าใจ
 
"ก็.... เน้นความกล้าหาญแล้วก็สามัคคี" ทำหน้าคิดไปด้วยตอนที่ตอบ สมาคมถูกตั้งขึ้นมาด้วยจุดประสงค์นั้น ตอนที่มันถูกตั้งขึ้นในปีแรก มันก็คว้าเอาชัยชนะในการแข่งขันมาได้อย่างสวยงามด้วยความสามัคคี ถึงหลังๆมันจะจางหายไปเพราะทุกคนไม่สนิทกันเท่ารุ่นแรกที่ก่อตั้งมันขึ้นมาก็ตาม
 
แต่ทว่า..... นั่นก็ยังเป็นเป้าหมายของสมาคม Brave Xi Nest อยู่ดีนั่นแหละ 
 
อยากทำให้ได้แบบประธานรุ่นแรก................
 
"เฮ้ย น่าสนใจ กินฟรีปะ" คำถามตลกๆถูกส่งมาจากมอนสเตอร์ที่โดนชวน ทำลายความเงียบของการคิด
 
"ห้ะ..... ก็มีคนทำอาหารเช้าเย็นที่บ้านนะ" ตอบพลางคิดถึงซานิเอลที่พาเด็กปี1คณะเขย่าขวัญหน้าตาน่ารัก ทำอาหารเก่งเข้ามาในสมาคม... ไม่ต้องถามเลยว่าจะรับรึเปล่า แน่นอนว่ารับ แค่อาหารฝีมือเขาก็ประทับใจสุดๆละ
 
"งั้นตกลง" ตกลงง่ายๆเพราะของกิน
 
จริงๆก็ขำดี.... แต่นี่ก็แปลว่าครบแล้วสินะ 8 คน..... ถ้าถึงวันเปิดให้เข้าบ้านก็ต้องย้ายของบางส่วนจากคอนโดไปที่บ้านสมาคมสินะ.............
 
"มึงต้องย้ายเข้ามาอยู่บ้านสมาคมนะ" พูดให้อีกฝ่ายฟัง 
 
Brave Xi Nest เป็นบ้านที่เน้นความสามัคคีเพราะงั้นการที่ต้องย้ายมานอนในบ้านสมาคมทุกคนเป็นข้อตกลงหลักๆ
 
"หลังค่ายประถมนิเทศน์คณะกุจะย้ายเข้าไปแล้วกัน" อีกฝ่ายตอบแบบไม่คิดมากอะไร
 
 
การตกลงกันง่ายๆทำให้รู้สึกแปลกใจอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร 
 
ต่อไปนี้ก็เหลือแต่จัดระเบียบฝึกซ้อมสำหรับการแข่ง....
 
 
================================
 
เปิดเทอมก็จะย้ายของเข้าบ้านสมาคม ไปพูดเกี่ยวกับบ้านสมาคมในวันปฐมนิเทศน์ในฐานะประธานบ้าน คิดหัวข้อทีสีส ทำแผนการฝึกของสมาคม เข้ากิจกรรมเผื่อคะแนนความพิศวาสจากอาจารย์
 
แผนที่วางไว้ล่มตั้งแต่ย้ายของเข้าสมาคม..................... ก่อนวันย้ายของ รุ่นน้องที่คณะชวนไปขับจักรยาน ล้มขาแผลงซะอย่างนั้น แต่ก็ยังดีที่มีความรับผิดชอบมาช่วยขนของเข้าบ้านสมาคม
 
นี่หายบังไม่ทันไร มีเรื่องให้เจ็บตัวอีก
 
ทั้งที่.................................ตั้งใจจะไปปฐมนิเทศน์แท้ๆ
 
ทั้งที่ตั้งใจไว้แบบนั้นแท้ๆ
 
นี่มัน........อะไรวะ
 
โจชัวร์ ลอฟ กำลังทำหน้าหงุดหงิดที่สุดในรอบ3ปีที่ผ่าน ทำไมก่อนเปิดเทอมต้องไปมีเรื่องกับไอ้ประธานบ้านซิกม่าด้วยวะ ...... นั่นทำให้ไปร่วมกิจกรรมไม่ได้ ไปเรียนก็ไม่ได้อีก
 
ตอนย้ายเข้าบ้านก็เท้าแผลงเพราะจักรยานล้มจนต้องให้รุ่นน้องที่คณะมาช่วย นี่ยังต้องมาหยุดเรียนเพราะเรื่องงี่เง่าอีก.... 
 
ร่างสีแดงอ่อนทิ้งตัวนั่งอยู่กับโซฟาบ้านเบรฟไซเนส วันนี้ไม่มีใครอยู่เลยทุกคนคงออกไปปฐมนิเทศน์กันหมด น่าเบื่อจัง.......... ได้แต่คิดแล้วก็เอามือถือขึ้นมากดแก้เบื่อ เจสัน ที่ชวนไว้ก็ยังไม่ย้ายเข้ามาเพราะต้องจัดการเรืองที่คณะ ถึงจะส่งรายชื่อสมาคมไปแล้วก็เถอะนะ
 
ทำไรดีวะ 
 
เงยหน้ามองเพดานอย่างเบื่อๆ....................
 
 
 
 
 
 
- END -
 
 
- สรุป..........คือวันปฐมนิเทศน์ โจชัวร์ไม่ได้ไปค่ะ เพราะป่วยอยู่บ้านสมาคมนั่นเอง
- เน้ื้อเรื่องดูไม่มีอะไรเลย กหฟกหฟดกฟกหฟหดฟกหฟกฟหหก
- ช่วงก่อนหน้านั้นก็มีชวนเจสันเข้าบบ้านสมาคม
- ขาแผลงเพราะไปขับจักรยานกับรุ่นน้อง
- เจ็บตัวเพราะไปทะเลาะกับวลาด ประธานบ้านซิกม่า
- ขอบคุณสำหรับอีเว้นท์ค่ะ U - U;;
 
 
 
ปล. รักคนอ่านค่ะ จุ้บๆ
ปล.2 NR Alway U///U